Bildiklerinizi Unutmanız Gerekir Bazen

Bildiklerinizi unutmanız gerekir bazen. Körü körüne gittiğiniz yollardan dönmeniz gerekir. Uçurumdan önceki son çıkışa yaklaştığınızda, bunun son şansınız olduğunu anlamanız gerekir.

“Yine ne diyor bu adam?” diyorsunuz.

Bir hayata rastladım az önce. Bağıra bağıra sonuna doğru ilerleyen bir hayat. “Hayattaki en değerli şey azim ve kararlılık.” dedi bana. Kulağa güzel gelen bu tanıdık motivasyonun bazen de ne kadar büyük bir açmaz yaratabileceği gerçeğiyle yüzleştim ilk defa.

Durun şimdi.

Sakin ve mantıklı düşünelim.

Azim ve kararlılık her zaman iyi bir şey değildir aslında. Kendin için doğru ile yanlışı ayırt edebilme kuvvet ve kudretin yok ise ve bir yanlış üzerinde isen, azim; kabuk bağlamış bir yarayı kaşınıyor diye kaşıya kaşıya tekrar kanırtmaya benzer.

Azimle kaşıyorsun durmadan, bırakmadan; canın yansa bile, tekrar tekrar kanasa bile. Amacın da iyileşmek, öyle mi?

Öyle olmuyor işte. O azim güzel bir azim olmuyor.

Neye azmedeceğinizi iyi belirleyin dostlar. Azim, nasıl doğru yerde gösterildiğinde başarının anahtarıysa, yanlış yerde gösterildiğinde de bedeninize yapışan kanser hücresidir.

İnat ile azmi karıştırmamak, kör göze parmak sokmamak lazım.

Sağlıcakla…