Kariyer meselesi çoğu insana fazla kurumsal bir laf gibi geliyor. Sanki sadece beyaz yaka toplantılarında, insan kaynakları sunumlarında kullanılan bir kelimeymiş gibi. Oysa kariyer dediğimiz şey aslında insanın emek verdiği hayatın yönüdür. Nerede olmak istediğin, neyi öğrenmek istediğin, hangi bedelleri ödemeye razı olduğun, neyi asla yapmak istemediğin… Bunların hepsi kariyer planının içindedir. Plansızlık bazen özgürlük gibi görünür ama uzun vadede çoğu zaman savrulma üretir.
Ben kariyer planını tek bir sektöre çakılıp kalmak olarak görmüyorum. İnsan farklı alanlardan yürüyebilir, hatta bazen yürümelidir de. Ama hangi alanlarda yürürse yürüsün, omurgası belli olmalı. Mesela bazı insanlar para ister, bazıları itibar, bazıları üretim alanı, bazıları hareket, bazıları sakinlik. Önce insanın bunu kendine dürüstçe söylemesi gerekir. Ben ne istiyorum? Neye tahammül edebilirim, neye edemem? Her fırsat iyi fırsat değildir. Bazen çok parlak görünen bir teklif, insanı kendi ekseninden uzaklaştırır.
Kariyer planı aynı zamanda zaman yönetimidir. Genç yaşlarda herkes her şeyi aynı anda yapabileceğini düşünüyor. Oysa hayatın ritmi buna izin vermiyor. Bazı dönem öğrenme dönemi, bazı dönem görünür olma dönemi, bazı dönem ise sessizce birikme dönemi. Eğer insan bu evreleri okuyamazsa, ya acele ediyor ya da gereğinden fazla oyalanıyor. İkisi de yorar. O yüzden ben kariyerde niyet kadar sıralamanın da önemli olduğunu düşünüyorum. Ne zaman görünmeliyim, ne zaman hazırlanmalıyım, ne zaman risk almalıyım? Bu sorular kıymetlidir.
Bir plan yapmak demek her şeyi kontrol edeceğini sanmak da değildir. Hayat mutlaka sürprizler getirir. Ama planı olan insan, sürpriz karşısında daha az savrulur. Çünkü nereye dönmek istediğini bilir. Rotayı bilmek başka, her virajı bilmek başkadır. Kariyerde akıllı olanlar virajı ezbere bilenler değil, yönünü kaybetmeyenlerdir. Bana kalırsa iyi kariyer, sadece yükselmek değil; insanın kendi kapasitesini doğru yerde, doğru zamanda, doğru işte kullanabilmesidir.